poprzedni artykułnastępny artykuł

Łódzkie: Wacław Lipiński (1896–1949) – Słowa mają moc

To, co można stwierdzić z całą pewnością, to to, że w życiu nie próżnował i w każdej sekundzie ukazywał postawę proniepodległościową. „Socha”, „Gwido”, „Aleksander”. Wiele imion, jeden bohater. Kim tak naprawdę był Wacław Lipiński?

Wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Walecznych (kilkukrotnie), Krzyżem Niepodległości czy Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, poświęcił życie obronie wartości, jakimi są honor, tożsamość narodowa oraz walka o niepodległość ukochanego kraju.

Wacław Lipiński urodził się 28.09.1896 r. w Łodzi w rodzinie rzemieślniczej. Już od najmłodszych lat wiedział, kim jest, i z tą świadomością walczył o wolną Polskę. Będąc jeszcze uczniem, został współzałożycielem tajnego skautingu oraz brał udział w młodzieżowym szkoleniu walki z zaborcą.

W trakcie I wojny światowej pełnił stanowisko strzelca w 5. Pułku Piechoty 1. Brygady oraz uczestniczył w największej bitwie kampanii wołyńskiej. Na łamach „Kultury Polskiej” otwarcie wypowiadał się przeciw niesprawiedliwości. Mimo niewątpliwie trudnych czasów i ciągłych przeciwności losu zdał maturę i skończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz uzyskał absolutorium z historii.

Wielokrotnie odznaczał się męstwem i niebywałą wytrwałością. W 1927 r., już jako major, rozpoczął pracę w Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie, a w 1936 r. został dyrektorem w Instytucie Józefa Piłsudskiego. Zawsze starał się szczerze i z pasją dzielić doświadczeniem i wspomnieniami własnych sukcesów i porażek. Publikował m.in. na łamach „Polski Zbrojnej” czy „Kwartalnika Historycznego”, gdzie najczęściej opisywał historię Legionów Polskich.

Dzięki swojemu pędowi do wiedzy i licznym publikacjom uzyskał habilitację na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Rok 1939 stał się dla Polaków trudnym czasem, koncentrującym się na obronie Warszawy. Lipiński już jako podpułkownik został przydzielony do Biura Propagandy. Z sercem przepełnionym siłą i miłością do ojczyzny nawoływał do podjęcia nierównej, lecz nieuniknionej walki o wolność.

Sam przystąpił w tym czasie do Dowództwa Obrony Warszawy, gdzie w trakcie przemówień radiowych starał się podtrzymywać ducha walki obrońców stolicy. Jego determinację doskonale oddaje jedno z pierwszych przemówień: Bijemy się bez względu na to, kto na nas naciera i z której strony. Bijemy się, bo mamy taki rozkaz, bo każdy dzień obrony to siła moralna Polski w kraju i na świecie, wzrasta nieskończenie i bić się musimy do końca.

W 1942 r. został redaktorem „Myśli Państwowej” wydawanej przez Konwent Organizacji Niepodległościowych. Na każdym kroku pokazywał swoją ugruntowaną wiedzę, determinację i zdolność do trafnej analizy sytuacji oraz wyciągania trafnych wniosków na temat potencjalnych przyszłych losów kraju. W liście do syna w 1946 r. możemy przeczytać: Wolimy nie żyć wcale, niż żyć w niewoli. W ten sposób jasno ukazał postawę, że w życiu najważniejsza jest tożsamość narodowa, a wartości człowieka nie określają pieniądze czy posada, a niezależność i wolność, bez względu na to, gdzie mieszkamy i kim jesteśmy.

Po zakończeniu II wojny światowej został aresztowany przez komunistyczne Służby Bezpieczeństwa, aby ostatecznie w 1949 r. umrzeć w więzieniu we Wronkach i zostać pochowanym na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie.

Wacław Lipiński jest postacią wyjątkową. Pokazuje, jak w czasach konfliktów zbrojnych i śmiertelnie niebezpiecznej gry prowadzonej w każdej minucie, z dnia na dzień, ważne jest trywialne z pozoru słowo. Często zapominamy, że jedno zdanie rani bardziej niż kula, a niekiedy wręcz przeciwnie, może pomóc odnieść zwycięstwo, nawet w obliczu z pozoru pewnej porażki. „Gwido” każdego dnia życia pokazywał, jak ważny jest głos otuchy, nawoływanie do walki i odwaga w poglądach, które potrafiły zmotywować śmiertelnie wyczerpanych walką mieszkańców kraju. W życiu zawsze o coś walczymy. Jeśli kiedykolwiek zwątpisz w siebie, w swoje zdolności i możliwość osiągniecia sukcesu, pomyśl o takich postaciach jak „Socha”. Niech zainspiruje Cię duch walki i determinacja żołnierzy niepodległości.

Maja Polak

fot. Autorstwa Wikubex – Praca własna, wikipedia.org | image: Freepik.com

Artykuły z tej samej kategorii

Ewelina Nowak (1925–1945) – Sanitariuszka z Wołynia | Zachodniopomorskie

Ewelina Nowak urodziła się na Wołyniu, w małej wsi Mirosławka. Była sanitariuszką biorącą udział w walkach podczas II wojny światowej.

Zachodniopomorskie: Bolesław Domański (1872–1939) – Niezastąpiony wzór polskości

Bolesław Domański urodził się w wielodzietnej rodzinie, w której tradycje patriotyczne byłyna porządku dziennym. Już w wieku dziewięciu lat wiedział, że chce poświęcić się służbie Bogu.

Gen. Stanisław Taczak (1874–1960): Powstanie Wielkopolskie – Tylko zwycięstwo

Niezwykle skuteczny, znał dobrze metody prowadzenia walki, dał się poznać jako dobry strateg, dzięki czemu awansował na kolejne stopnie oficerskie....